Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

115 - Τι ήταν το πέρασμα αυτού του ανθρώπου!



ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν...· Ἐάν τις ἀγαπᾷ με, τὸν λόγον μου τηρήσει,
καὶ ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν,
καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιησόμεν

Ο Γέροντας Παίσιος τελικά προσβλήθηκε από καρκίνο, και νοσηλεύθηκε σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης! Στο νοσοκομείο φρόντισαν το Γέροντα όσο μπορούσαν καλύτερα. Ο καρκίνος, όμως, προχώρησε τόσο, πού το τέλος ήταν πολύ ορατό.
Η αναχώρησή του για τους ουρανούς ήταν ζήτημα χρόνου. Γι΄αύτη την αναχώρηση, για την οποία προετοιμαζόταν σε όλη του τη ζωή, ήθελε να αφιερώσει και τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής του στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Σουρωτής. Ο μακαριστός Χριστόφορος Οικονόμου ήταν κοντά του και σε γράμμα του περιγράφει την αναχώρηση του Γέροντα από το Νοσοκομείο:
«Σήμερα έφυγε και ο π. Παΐσιος από το νοσοκομείο. Είχε πολύ κόσμο και μας είπαν ότι θα έβγαινε στο σαλόνι για να ευλογήσει. Τελικά, εκείνη την ώρα έφευγε από το νοσοκομείο. Ο κόσμος, οι γυναίκες, νοσοκόμες, γιατροί, άρρωστοι, συνωστίζονταν όλοι γύρω του. Ψήλωσε το χέρι του και από την πόρτα χαιρέτησε τους άρρωστους στους διπλανούς θαλάμους. Ένας άρρωστος στο διάδρομο πού είχε ορρούς στο χέρι πήγε να του φιλήσει το χέρι, αλλά ο π. Παΐσιος φίλησε το χέρι του ασθενούς. Μπροστά από το ανσανσέρ ψήλωσε το χέρι του και μας ευλόγησε όλους. Μπήκε στο ανσανσέρ να κατέβει κάτω στο δρόμο. Όλοι τρέξαμε από τις σκάλες να τον δούμε για τελευταία φορά. Χαιρετούσε τον κόσμο. Βγήκε έξω από το νοσοκομείο. Ο κόσμος τον περιτριγύρισε γύρω από το αυτοκίνητο, ενώ λεπτές νιφάδες χιονιού έπεφταν. Η νοσοκόμα φώναζε να τον αφήσει ο κόσμος να μπει μέσα στο αυτοκίνητο, γιατί έκανε πολλή ψύχρα και ο άνθρωπος δεν μπορούσε. Μπήκε, τελικά, στο αυτοκίνητο, αφού έκανε το σταυρό του. Όλοι προσπαθούσαν να τον αγγίξουν· έπιαναν το χέρι του, άγγιζαν το τζάμι τοΰ αυτοκινήτου. Ξεκίνησε τελικά το αυτοκίνητο, αλλά προχωρούσε πολύ σιγά, λόγω της μεγάλης κυκλοφορίας. Γιάτραινες, νοσοκόμες, νοσοκόμοι, γιατροί, κατέβηκαν κάτω και όπως ήταν μέσα στο αυτοκίνητο άγγιζαν το τζάμι του αυτοκινήτου πού προχωρούσε αργά-αργά για να τον χαιρετήσουν. Το αυτοκίνητο πέρασε από το δρόμο πού βρίσκεται μπροστά από το σπίτι μου».
Και συνεχίζει ο Χριστόφορος:
«Τί ήταν το πέρασμα αυτού του ανθρώπου! Ο κόσμος τον ακολουθούσε σαν να ήταν ο Μεσσίας. Σκηνή σαν την Βαϊφόρο, μόνο πού αντί για γαϊίδουράκι τώρα ήταν ένα αυτοκινητάκι! Όλος ο κόσμος, οι περισσότερες γυναίκες, ήσαν συγκινημένοι, άλλες δάκρυζαν. Αλλά και ο ίδιος ήταν συγκινημένος με την αγάπη πού του έδειχνε ο κόσμος. Σαν να έλεγε πώς θα την ξεπληρώσει με πολλή προσευχή για τους συνανθρώπους του». Και επιλέγει ο Χριστόφορος:
«Αλλά μήπως είναι λίγα πού χρωστούμε η γενιά μας, στις ευχές και προσευχές αυτού του ανθρώπου. Ένας άγιος ανάμεσά μας. Η ενσάρκωση της εκπλήρωσης των Ευαγγελικών λόγων».
Ο Γέροντας Παΐσιος άφησε την τελευταία του πνοή στις 12 Ιουλίου 1994.
Πηγή: Από το τέλος του Γέροντα Παΐσιου Αγιορείτη, Περιοδικό «Παρά την Λίμνην», Μηνιαία έκδοση Εκκλησίας Αγίου Δημητρίου Παραλιμνίου, περίοδος β΄, έτος ιη΄, αρ. 7, Ιούλιος 2008

Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

114 - Το μνημόσυνον υμών και η μνήμη και η φήμη



Λένε πως γνώριζε από πριν, με μιαν ακρίβεια
     αφάνταστη, τη μέρα, την ώρα, το δευτερόλεφτο ακόμη:
     τη στιγμή,
Της Μάχης της μεγάλης που είτανε γι’ αυτόνα μόνο,
Κι όπου θε νάτανε αυτός ο ίδιος στρατός κι εχθρός,
     ηττημένος και νικητής μαζί, ήρωας τροπαιούχος
     κι εξιλαστήριο θύμα.

Η τελευταία ομιλία του Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου λίγο πριν από την Άλωση

 

113 - Ο τελευταίος Έλληνας

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος.
Γεννήθηκε 9 Φεβρουαρίου 1404
Μαρμαρώθηκε 29 Μαΐου 1453 

Θάνατος και Ανάστασις του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

112 - Η γιορτή των Ελλήνων στο Βέλγιο



Σήμερα 28/05/2012 είναι η γιορτή των Ελλήνων στο Βέλγιο. Κάθε χρόνο από το 1959, με πρωτοβουλία της Ιεράς Μητρόπολης Βελγίου, η ελληνική ομογένεια του Βελγίου, συναντιέται την ημέρα της Πεντηκοστής (κατά το ημερολόγιο της Καθολικής εκκλησίας που είναι αργία στο Βέλγιο) στο Huizingen, λίγο έξω από τις Βρυξέλλες. Με το πέρασμα των χρόνων, αυτή η γιορτή μετατράπηκε στη μεγαλύτερη ελληνική συγκέντρωση της χρονιάς στο Βέλγιο και φέτος θα είναι η 53η συνάντηση!


Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

111 - Ελλάδα, η πιο όμορφη χώρα που έχει απομείνει

Η Βιρτζίνια Γουλφ είκοσι χρονών



Καταχωρημένο στο ημερολόγιο της Βιρτζίνιας Γουλφ (Virginia Woolf), όταν επισκέφτηκε για δεύτερη φορά την Ελλάδα (Απρίλης-Μάης 1932), τη "χώρα του φεγγαριού" όπως την αποκαλούσε (εκδόθηκε ως Ελλάδα και Μάης μαζί!):

110 - Μια μάνα ηρωίδα



Η μητέρα μόλις εικοσιτριών χρονών. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, οι γιατροί τής είπαν ότι το παιδί της θα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Αρνήθηκε να κάνει έκτρωση. Γέννησε ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, ένα αγόρι που τον ονόμασε Christian. Ευτυχώς μετά από εγχείρηση, όταν ο Christian ήταν μόλις τεσσάρων ημερών, αρκετά από τα σοβαρά του προβλήματα θεραπεύτηκαν, εκτός από την όρασή του. Ο Christian είναι τυφλός, δεν έχει καν κόγχες για μάτια. Η μητέρα του στο βίντεο διηγείται την ιστορία της και αν δείτε τα χιλιάδες σχόλια από κάτω στο Υoutube πολλοί συγκινούνται και της γράφουν λόγια παρηγοριάς, ενώ άλλοι την προπηλακίζουν. Βλέποντας όμως το βίντεο ξανά και ξανά, απορούσα πως αυτή η νεάνιδα, αυτό το κοριτσάκι, στο άγχος της πρώτης της γέννας, κατάφερε να μεταμορφωθεί μέσα από την περιπέτειά της, τόσο γρήγορα, σε   Μ Α Ν Α.
     
Αφιερωμένο στις μάνες όλου του κόσμου που κοιλοπόνεσαν και γέννησαν τούτο τον κόσμο.




Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

109 - Η νοσταλγία του γέροντος Εφραίμ του Κατουνακιώτου



Ήμουν υποτακτικός σε τόσους Γεροντάδες, και τώρα στα τελευταία έτη της ζωής μου με έκανε ο Θεός Γέροντα!
Νοσταλγώ όμως την γλυκειά ζωή της υπακοής παρά τους πόδας του Γέροντός μου Ιωσήφ του Ησυχαστού, διότι τότε, όταν λειτουργούσα στα μικρά εκκλησάκια, λειτουργούσα κυριολεκτικά με τους άγιους Αγγέλους και δροσοβόλος νεφέλη του ακτίστου Φωτός καταύγαζε τον αμαρτωλό νου μου. Δια τούτο είπαν οι Πατέρες·"Ο Χριστός είναι ο πρώτος και τέλειος υποτακτικός".

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...