Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

145 - Ο Χριστός τριγυρίζει απόξω από την καρδιά μας




Ο Χριστός είναι παντού, τριγυρίζει απόξω από το χωριό μας, χτυπάει την πόρτα μας, στέκεται και ζητιανεύει απόξω από την καρδιά μας. Φτωχός, πεινασμένος, άστεγος είναι ο Χριστός.

λόγια του Μανολιού
από το βιβλίο του ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ "Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ"

Ο Χριστός δεν κάθεται στα σύννεφα, σε θρόνο, όχι. Παλεύει απάνω στα χώματα, πονάει κι αυτός, αδικιέται κι αυτός και πεινάει και σταυρώνεται μαζί μας.

λόγια του Παπα-Γιάνναρου
από το βιβλίο του ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ "ΟΙ ΑΔΕΡΦΟΦΑΔΕΣ"

144 - Nα τελειώσω το έργο μου

Ο Νίκος Καζαντζάκης στην Αίγινα καλοκαίρι του 1931

Ο Γιάννης Μαγκλής θυμάται τον Ν. Καζαντζάκη:

Ο Καζαντζάκης ήταν ασκητής, προπολεμικά μαγείρευε Δευτέρα και έτρωγε ως το Σάββατο από το ίδιο φαγητό, δεν είχε χρόνο να ξοδεύει, έτρωγε μερικές κουταλιές και γι’ αυτό ήταν αδύνατος, πετσί και κόκαλο ήταν, δούλευε τόσο πολύ που έλεγες “πώς διάολο αντέχει αυτός ο άνθρωπος;” Εφείδετο του χρόνου του, ούτε ένα λεπτό δεν πήγαινε χαμένο, χωρίς δουλειά. Θυμάμαι πολύ καλά, μια μέρα στην Αίγινα, όταν περνούσαμε από τα καφενεία που ήταν γεμάτα και μου ‘λεγε: “Όταν βλέπω αυτούς όλους τους νεοέλληνες, τους τεμπέληδες, που δεν ξέρουν τι να κάνουν και κάθονται στο καφενείο και παίζουν τάβλι ή χαρτιά ή κουβεντιάζουν, μου ‘ρχεται να τους σιμώσω, να τους απλώσω τις χούφτες και να τους πω: Άνθρωποί μου, που δεν ξέρετε τι να τον κάνετε τον καιρό σας, δώστε τον μου εμένα να τελειώσω το έργο μου και να σώσω την ανθρωπιά μου”.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΓΚΛΗΣ από συνέντευξή του στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (ένθετο ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ) 27/7/2007

143 - Η Κυριακή προσευχή

Ο Χριστός προσευχόμενος στον κήπο της Γεσθημανή.
Έργο του Ilya Sergeyevich Glazunov (1992).




Η Κυριακή Προσευχή

σε έμμετρη μετάφραση απο τον
Διονύση Σπινέλλη
ομότιμο καθηγητή της Νομικής Σχολής
του Πανεπιστημίου Αθηνών

Πατέρα μας ψηλά στον ουρανό
Ευλογημένο ας είναι τ' όνομά σου,
Ας είσαι πάντα βασιλιάς στη γή εδώ
Κι ας γίνεται στη γή το θέλημά σου
όπως στον ουρανό ολόγυρά σου.

Τ' αυριανό μας το ψωμί και φαγητό
Βοήθησέ μας, Θεέ μου, να το βρούμε.
Συχώρα μας για ό,τι κάναμε κακό,
Όπως κι εμείς τους άλλους συχωρούμε.

Μή μας αφήνεις, Θεέ μου, στο μυαλό
Κακές ιδέες να μας προκαλούνε,
Αλλά βοήθησέ μας πάντα στο καλό
Οι σκέψεις μας τις πράξεις να οδηγούνε.

Γιατι δικιά σου είναι
του κόσμου η βασιλεία,
Κι όλη τη δύναμη στα χέρια Σου την έχεις,

Γι’ αυτό σου πρέπει δόξα και λατρεία.

Για όλα τα καλά που μας παρέχεις.

142 - Το σπίτι μας, η Ελλάδα




Το σπίτι μας

Το σπίτι μας είν' ένα σπίτι, που δεν έχει
την άσκημη βοή και τη μουγκή τη νέκρα
των άλλωνε σπιτιών,
αγνάντια του και γύρω.

Στο σπίτι μας πουλιά ασυνήθιστα λαλούνε,
και στου σπιτιού μας την αυλή
παραβλαστάρι του μαντικού δέντρου
φουντώνει της Δωδώνης.

Κι η σιωπή στο σπίτι μας
είναι γιομάτη από 'ναν αξεδιάλυτο
πνιγμένο βόγκο
των περασμένων των καιρών
και των αγέννητων αιώνων.

Στο σπίτι μας
ψυχές γεννιούνται και πεθαίνουν,
κι απάνου στους βλαστούς
βλαστοί περνοδιαβαίνουν,

κι οι γέροι
έχουνε των Λευιτών τα πλούσια γένια,
τα άσπρα,
και το πλατύ το μέτωπο απ’ τη μελέτη
και την οργή των προφητών.

Κι έχουν των ίσκιων τη γαλήνη,
την άπιαστη, και τη φοβέρα.

Όμως, απ' όλα τα πνευματικά και τα ωραία
αντιλαλεί στο σπίτι μας, και το γιομίζει,
για διαλεχτούς, μια διαλεχτή αρμονία,
απ' το Σινά αστραπή,
κι απο τον Όλυμπο καθάριο φέγγος,
σαν να κρυφομιλούν στ' αστροσπαρμένα σκότη
η άρπα του Δαβίδ και του Πινδάρου η λύρα.

Κωστής Παλαμάς

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...